Kako bi se podsetili ko je bio Đoka Pavlović objavljujemo izvod iz Glasnika PTT radnika povodom desetogodišnjice rada PTT kulutrno umetničkog-društva iz 1955. godine:

"Kulturno-umetničko društvo "Đoka Pavlović" otpočeće proslavu svog jubileja - desetogodišnjice neprekidnog rada u toku marta ove godine. I u predratnom naprednom Udruženju činovnika PTT struke, pored ostalih oblika rada, značajno mesto su zauzimali kulturno-prosvetni i umetnički rad. Naročito se na ovom polju otpočelo intenzivno raditi posle Aranđelovačkog kongresa 1935. godine, tj. posle zbacivanja dotadanje režimske reakcionarne uprave Udruženja. Otada do 1941. godine negovan je u našem Udruženju kulturno-prosvetni i umetnički rad pod raznim vidovima: kroz kružoke (čitalačke grupe, debatni klubovi) preko zidnih novina, putem putujuće biblioteke zvane AMBIB, pa do recitacija, solista, kvarteta i organizovanih kulturno-umetničkih grupa sa horskim i dramskim sekcijama. Razumljivo je da ondašnji profašistički režimi nisu dozvoljavali da se na javnim koncertima istupa s programom revolucionarne sadržine, ali su se ipak na poštanskim kongresima, skupštinama i mitinzima orile Internacionale i druge revolucionarne pesme, naučene i pripremljene na dohvat u sedištu Centralne uprave Udruženja u Beogradu. Neposredno posle oslobađanja Beograda, dok je naša Narodna armija još vodila krvave borbe na Sremskom frontu, uništavala i isterivala neprijatelja iz zemlje, osnovano je Kulturno-umetničko društvo službenika i radnika Beograda (tada nazvano Kulturno-prosvetno društvo-KUPROD) sa sekcijama–grupama: horskom, dramskom, muzičkom, folklornom i recitatorskom, koje je dobilo ime "Đoka Pavlović".

Zašto je Društvo dobilo ovo ime? Ko je bio Đoka Pavlović i koje su njegove zasluge za kulturno-prosvetni i umetnički rad među PTT trudbenicima?

Drug Đoka Pavlović je bio PTT službenik koji je, nadahnut slobodarskim duhom među prvim mlađim poštarima prihvatio i usvojio ideologiju radničkog pokreta. Njegova delatnost u sindikatu bila je mnogostruka. Pored organizacionih poslova u sprovođenju zadataka na širenju i jačanju sindikalne organizacije, drug Đoka je neumorno radio na izgrađivanju i uzdizanju borbene svesti kod poštara, i na poboljšanju njihovih radnih i životnih uslova. Pored brige i rada na podizanju odmarališta za PTT službenike i letovališta za decu poštara, on se naročito posvetio kulturno-prosvetnom i umetničkom radu među PTT službenicima.

Vredno je istaći da je on – uporedo sa organizacijom primernog zajedničkog dečjeg letovališta – brinuo da se deca PTT trudbenika vaspitavaju pod rukovodstvom naprednih vaspitača. Takođe je s velikim uspehom sprovodio organizovanje čitalačkih grupa, zidnih novina, umetničkih i zabavnih priredaba i drugog. U tom pogledu najviše je doprineo organizovanju ambulantne (pokretne) biblioteke AMBIB. Bibloteka je kompletirana sa oko 700 odabranih naprednih knjiga i kružila po čitavoj zemlji od jednog do drugog poštanskog kolektiva. Ova biblioteka je odigrala pozitivnu ulogu naročito kod onih službenika koji nisu bili u materijalnoj mogućnosti da nabave knjige iz sopstvenih sredstava.

Iako je za vreme bombardovanja Beograda 1941. godine bio teško ranjen (a inače zdravstveno oronuo usled hapšenja i mučenja u beogradskoj "Glavnjači") drug Đoka se kao član Partije odmah odazvao njenom pozivu i otišao u partizane. Ujesen 1941. godine prilikom mučkog napada bio je uhapšen i predat Nemcima, koji su ga sa grupom od 350 rodoljuba streljali u Valjevu."